این شعر تقدیم به خواهرم و همه ی مادران شهید -در لحظه دیدار-
…………………………………………….
هم
بند انگشتی از نگاهت
تسکینم داد!
هم
خشکی اشکم
غرقت ساخت!
تنها
به سپیدی…
برگشت و ایستاد :
بهار ،
زمستان ،
زمستان
و…
زمستان !
………………………………………………………………….
این شیرین
تلخ می شود
به کامت!
کوه را رها کن
که بوی حلوا می آید
از
دهان خسرو!
